بررسي رفتار غيرخطي سازه ايستگاه مترو در خرابي پيش‌رونده با توجه به اثرات ناشي از حذف ديوار

در اين تحقيق به عنوان نمونه موردي، يك ايستگاه مترو با سه طبقه در نظر گرفته شده است. سازه ايستگاه از ديوارهاي داخلي تشكيل شده و فقط در قسمت وسط داراي قاب خمشي بتني مسلح است. بعد از تحليل نتايج ميزان خرابي ديوار، خرابي پيش رونده توسط تحليل هاي غيرخطي بررسي شد. با توجه به اينكه در فروپاشي پيش رونده مهم ترين عامل براي مقاومت، وجود مسيرهاي جايگزين براي انتقال نيرو بوده، اين سازه به علت درجات نامعيني زياد و همچنين وجود ديوارهاي برشي متعدد در مسير انتقال بار، مستعد خرابي پيش رونده نيست. ولي انفجار موجب آسيب به مترو گرديده است، به طوري كه با تخريب تقريباً %30 ديوار ميزان تنش در ديوار به ميزان %3.9، با تخريب %60 ديوار ميزان تنش به ميزان %12.3 و با تخريب كل ديوار ميزان تنش به ميزان %16.4 افزايش يافت.