مقايسه رضامندي زناشويي در افراد مبتلا به اختلال وسواس فكري عملي و عادي

مقدمه: اختلال وسواس فكري_عملي، چالش جدي هم براي خود بيماران و هم سيستم خانوادگي ايجاد مي كند و حوزه هاي مختلفي از زندگي فرد را تحت تأثير قرار مي دهند. هدف: هدف اين پژوهش، مقايسه رضامندي زناشويي در افراد مبتلا به اختلال وسواس فكري_عملي و عادي بود. روش: روش اين پژوهش علي_مقايسه اي است. جامعه آماري اين پژوهش را كليه بيماران مبتلا به وسواس فكري-عملي شهر تبريز، در بيمارستان رازي تشكيل دادند. تعداد 25 نفر با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي ساده به عنوان مبتلايان به وسواس فكريعملي و از بين افراد عادي نيز تعداد 25 نفر با آنان همتا و به عنوان گروه مقايسه انتخاب شده بودند. پس از تكميل پرسشنامه ها، محقق آن ها را براي بررسي و تحليل بيشتر جمع آوري كرد و داده هاي جمع آوري شده نيز با استفاده از آزمون T مستقل تحليل شد. يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد كه تفاوت معني داري بين ميزان رضايت مندي زناشويي در افراد مبتلا به اختلال وسواس فكري عملي و افراد عادي وجود دارد (2.24_=t؛ 0.02=p)؛ به اين صورت كه ميانگين نمرات رضامندي زناشويي در وسواس فكري-عملي ها كمتر از افراد عادي بود. نتيجه گيري: افراد مبتلا به اختلال وسواس ميزان رضايت مندي زناشويي كمتري دارند. اين نتايج مي تواند تلويحاتي براي برنامه ريزي هاي مناسب در جهت درمان اين بيماران داشته باشد.