بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي ارتباطي بر الگوهاي ارتباطي درون خانواده دانش آموزان پسر سال اول متوسطه شهرستان اهر

مقدمه: فرهنگ هاي سنتي اغلب خانواده ها، افراد را به پذيرش صرف عقايد و عدم شركت در تصميم گيري ها ترغيب مي كنند.هدف: هدف پژوهش تعيين اثربخشي آموزش مهارتهاي ارتباطي بر الگوهاي ارتباطي درون خانواده دانش آموزان شهرستان اهر بود.روش: نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل دانش آموزان سال اول متوسطه شهرستان اهر در سال ۹۱-۹۰ بود. حجم نمونه ۶۰ دانش آموزان از اين جامعه بود كه ابتدا به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي چند مرحله اي و سپس تصادفي ساده انتخاب گرديدند. و در دو گروه ۳۰ نفري آزمايش و گواه تقسيم شدند. براي سنجش الگوهاي ارتباطي از پرسشنامه كوئرنر و فيتز پاتريك (۲۰۰۲) استفاده شد. مداخله آزمايشي(مهارت هاي ارتباطي) بر روي گروه آزمايش به مدت ۱۰ جلسه ي ۷۰ دقيقه اي و يك جلسه در هفته اجرا گرديد، و پس از اتمام آموزش از هر ۲ گروه پس آزمون به عمل آمد. به منظور تجزيه و تحليل داده هاي جمع آوري شده علاوه بر آمار توصيفي از آمار استباطي تحليل كوواريانس يك راهه استفاده شد.يافته ها: آموزش مهارت هاي ارتباطي باعث تغيير در الگوهاي ارتباطي درون خانواده(افزايش جهت گيري گفت و شنود و كاهش جهت گيري همنوايي) دانش آموزان گروه آزمايش در مقايسه با گروه گواه شده است. نتيجه گيري: با آموزش مهارتهاي ارتباطي مي توان الگوهاي ارتباطي را كه در خانواده شكل گرفته است تغيير و بهبود بخشيد.