اثر‌بخشي مداخله رواني – آموزشي بر بهبود آسيب ايگو، بازنمايي‌هاي انساني و شاخص‌هاي ويژه آزمون رورشاخ در بيماران مبتلا به اختلال دو قطبي

مقدمه: اختلال دوقطبي، يكي از ناتوان كننده ترين اختلالات در سراسر دنياست. با توجه به سير طولاني و تمايل به عود اين بيماري مداخلات روان‌شناختي موثر اهميت پيدا مي كند. هدف: مطالعه‌ي حاضر با هدف بررسي اثربخشي مداخله رواني آموزشي بر بهبود آسيب ايگو، بازنمايي‌هاي انساني و شاخص‌هاي ويژه در بيماران مبتلا به اختلال دو قطبي انجام شد. روش كار: در اين مطالعه شبه آزمايشي دو گروهي (گروه آزمايش و كنترل)، با سنجش در پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري، ۳۰ بيمار دوقطبي از ميان بيماران مبتلا به اختلال دو‌قطبي زن و مرد كه در زمان حال يا گذشته در بخش اعصاب و روان بيمارستان كوثر شهرستان سمنان بستري بودند، به صورت در دسترس انتخاب شدند. سپس به صورت تصادفي به دو گروه آزمايشي (۱۵= n) و گروه كنترل (۱۵= n) گماشته شدند. بهبود آسيب ايگو، بازنمايي خوب انساني، بازنمايي ضعيف انساني و شاخص‌هاي ويژه در هر پنج مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون و ۳ مرحله پيگيري توسط آزمون رورشاخ سنجيده شد. سپس داده‌ها با استفاده از روش تحليل اندازه‌گيري‌هاي مكرر تحليل شدند. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد مداخله ي رواني آموزشي گروهي بارسلونا در بهبود آسيب ايگو، روابط ابژه و پردازش فكر، در بيماران مبتلا به اختلال دوقطبي موثر است. به علاوه در كاهش ميزان اثربخشي اين روش مداخله‌اي، عامل زمان اثر نداشته است (۰/۰۵ P). نتيجه‌گيري: مداخله‌ي رواني آموزشي گروهي بارسلونا باعث بهبود آسيب ايگو، روابط ابژه و پردازش فكر، در بيماران دوقطبي مي‌شود.