روابط ساختاري سيستم‌هاي مغزي - رفتاري و دشواري در تنظيم هيجان با ولع مصرف ماري‌جوانا در دانش‌آموزان

مقدمه: اعتياد به مواد مخدر، بيماري رواني عودكننده و مزمني است كه توأم با اختلالات انگيزشي شديد و از دست دادن تسلط رفتاري است و منجر به ويراني شخصيت مي ‌شود. هدف: هدف پژوهش حاضر، ارزيابي روابط ساختاري سيستم‌هاي مغزي رفتاري و دشواري در تنظيم هيجان با ولع مصرف ماري‌جوانا در دانش‌ آموزان است. روش: پژوهش حاضر يك بررسي همبستگي بوده، از جامعه دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر تهران، ۲۰۰ مشاركت‌كننده (۱۰۲ پسر و ۹۸ دختر) كه با روش نمونه‌گيري خوشه ‌اي انتخاب شدند به مقياس سيستم هاي بازداري/ فعال‌سازي رفتاري كارور و وايت، مقياس دشواري در تنظيم هيجان (DERS) و مقياس ولع مصرف پاسخ دادند. براي تحليل داده ‌ها از روش تحليل عاملي تأييدي و روش مدل يابي معادلات ساختاري استفاده شد. يافته‌ها: ارزيابي مدل فرضي پژوهش با استفاده از شاخص‌هاي برازندگي نشان داد كه مدل فرضي با مدل اندازه‌گيري، برازش دارد (۰/۹۶=CFI، ۰/۹۶=IFI، ۰/۰۴۵=RMSEA). نتايج نشان داد كه سيستم فعال‌سازي و بازداري رفتاري بر دشواري در تنظيم هيجان و دشواري در تنظيم هيجان بر وسوسه مصرف به ترتيب با ضرايب استاندارد (۰/۲۰، ۰/۲۱، ۰/۶۴) تأثير دارد. نتيجه‌ گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه دشواري در تنظيم هيجان در رابطه بين سيستم‌هاي مغزي رفتاري و وسوسه مصرف ماري‌جوانا نقش واسطه‌اي دارد. توجه به اين مكانيسم تأثير، در تدوين مداخلات پيشگيرانه و درماني كارآمد براي اعتياد به مصرف مواد مي ‌تواند مؤثر باشد.