نامه‌هاي عاشقانه در مشهورترين منظومه‌هاي غنايي ادب فارسي

نامه‌نگاري به زعم بسياري از بزرگان زبان و ادبيات فارسي يك نوع ادبي مستقل است كه به سبب پيشينة درازدامن در ادبيات فارسي از اهميت بسياري برخوردارست. علاوه بر مجموعه نامه‌هاي سياسي، ديواني و اخوانيات با ارزش‌هاي ادبي و تاريخي، در بسياري از داستان‌هاي عاشقانة ادب فارسي نيز به سبب دوري عاشق و معشوق، نامه‌هايي با مضامين غنايي وجود دارد. در اين مقاله شانزده اثر مشهور ادب غنايي مورد بررسي قرار گرفته و نامه‌هاي عاشقانة موجود در آن‌ها از نظر ساختار كلي، نحوة شروع و ختم نامه، موضوع‌هاي مطرح‌شده در متن نامه، كاتبان، پيك‌ها و برخي موارد ديگر مقايسه و تحليل شده است. با اين مقايسه علاوه بر تبيين نقش نامه‌نگاري در اين منظومه‌ها، به ميزان توجّه شعراي مختلف به اين امر و به تبع آن تأثير و تأثّرهاي شعرا از يكديگر نيز اشاره شده است.