بررسي ميزان تأثير برنامه آموزشي بر تحرك بدني خانم‌هاي خانه دار متأهل 45-20 ساله شهر نور

مقدمه: انجام فعاليت جسماني منظم به عنوان اولين اولويت سبك زندگي سالم عنوان شده است. هدف اين مطالعه بررسي تأثير آموزش بر تحرك بدني خانم هاي خانه دار بود. روش بررسي: تعداد 106 نفر در قالب دو گروه (53 نفر گروه مداخله و 53 نفر گروه كنترل) با روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. براي اندازه گيري از پرسشنامه بين المللي فعاليت فيزيكي استفاده شد. پرسشنامه ها به صورت پيش آزمون و پس آزمون در دو گروه مداخله و كنترل با فاصله 3 ماه و بعد از آموزش در گروه مداخله تكميل گرديد. آموزش به صورت سخنراني، پاورپوينت، سي دي آموزشي و پمفلت مرتبط با موضوع، در اختيار گروه مداخله قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون، من ويتني، كروسكال واليس و ويلكاكسون تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج نمره حيطه تفريح، ورزش و فعاليت اوقات فراغت در گروه مداخله تفاوت معني داري نشان داد. همچنين در معادل پياده روي كلي گروه مداخله تفاوت معني داري مشاهده شد. نتيجه گيري: يافته ها نشان مي دهد آموزش با استفاده از سي دي و پمفلت در كنار آموزش به وسيله پاورپوينت و وسايل كمك آموزشي، و استمرار آن مي تواند موجب افزايش فعاليت هاي ورزشي و تحرك بدني زنان خانه دار شود. اين مقاله بر گرفته از پايان نامه كارشناسي ارشد دانشكده بهداشت، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد مي باشد.