ارزش تشخيصي تست‌هاي تحريكي گردني جهت تشخيص راديكولوپاتي گردني حاد و مزمن

مقدمه: هدف از انجام اين مطالعه، بررسي دقت تشخيصي آزمون‌هاي باليني Shoulder abduction test (SAT)، Spurling test (ST) و Upper limb tension test (ULTT) در تشخيص راديكولوپاتي گردني حاد و مزمن بر اساس معيار‌هاي الكترودياگنوستيك بود. روش‌ها: در اين مطالعه آزمون‌هاي باليني و الكتروميوگرافي روي 97 بيمار كه از درد شانه و اندام فوقاني رنج مي‌بردند، انجام شد. آن‌ها بر اساس مطالعات الكترودياگنوستيك تقسيم‌بندي شدند و سپس ارزش تشخيصي هر يك از تست‌ها براي تشخيص راديكولوپاتي حاد و مزمن بر اساس معيارهاي مرجع در نظر گرفته شده ارزيابي گرديدند. يافته‌ها: SAT، ST بيشترين ويژگي را در ميان آزمون‌هاي ما داشتند، در حالي كه ULTT از دو آزمون ديگر حساس‌تر بود. SAT و ST داراي ارتباط معني‌داري جهت افتراق در تشخيص راديكولوپاتي گردني حاد و مزمن بودند (0.05 P). نتيجه‌گيري: آزمون ULTT جهت غربالگري در تشخيص راديكولوپاتي گردني مناسب است، در حالي كه آزمون‌هاي SAT و ST را مي‌توان جهت تأييد تشخيص به كار برد. همچنين آزمون‌هاي SAT و ST آزمون‌هاي تشخيصي مناسبي جهت افتراق راديكولوپاتي گردني حاد و مزمن هستند.