تأثير آموزش تغذيه بر اساس مدل BASNEF بر رفتارهاي تغذيه‌اي و شاخص‌هاي كنترل قند خون بيماران سالمند مبتلا به ديابت نوع 2

مقدمه: مطالعه‌ي حاضر با هدف بررسي اثربخشي مدل BASNEF (باور‌ها، نگرش‌ها، هنجار‌هاي انتزاعي و عوامل قادر كننده) در آموزش تغذيه به سالمندان (≥ 60 سال) مبتلا به ديابت نوع 2 انجام پذيرفت. روش‌ها: در اين مطالعه 100 نفر سالمند ديابتي به صورت تصادفي در دو گروه مداخله و شاهد تقسيم شدند. اطلاعات هر دو گروه به صورت مشابه و در دو زمان قبل و 3 ماه پس از مداخله‌ي آموزشي جمع‌آوري گرديد. مداخله‌ي آموزش تغذيه در گروه مداخله بر اساس نيازسنجي اوليه و سازه‌هاي مدل BASNEF انجام شد و نتايج به وسيله‌ي آزمون‌هاي 2χ، Student-t و Paired-t مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين نمره‌ي آگاهي و متغيرهاي اجزاي مدل BASNEF در گروه مداخله بهبود معني‌داري نشان ‌داد (0.001 P). علاوه بر آن، مقايسه‌ي رفتارهاي تغذيه‌اي 3 ماه پس از مداخله‌ي آموزشي نيز حاكي از بهبود معني‌دار در گروه مداخله بود. ميانگين سهم روزانه‌ي دريافت گروه غذايي ميوه و سبزيجات در گروه مداخله‌ افزايش يافت (0.001 P). مقايسه‌ي ميزان قند خون ناشتا و هموگلوبين گليكوزيله در گروه مداخله كاهش معني‌داري را (به ترتيب 19.5 ميلي‌گرم در دسي‌ليتر و 0.36 درصد) نشان داد. نتيجه‌گيري: مداخله‌ي آموزش تغذيه بر اساس مدل BASNEF علاوه بر بهبود آگاهي و نگرش سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2، سبب بهبود رفتار‌هاي تغذيه‌اي آنان نيز شد كه ‌اين امر در مدت 3 ماهه‌ي مداخله‌ي آموزشي موجب بهبود در شاخص‌هاي كنترل قند خون نيز گرديد.