نقش واسطه‌اي انگيزش تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي در رابطه بين درگيري تحصيلي و جهت‌گيري اهداف در دانش‌آموزان

تحقيق حاضر با هدف تعيين نقش واسطه‌اي انگيزش تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي در رابطه بين درگيري تحصيلي و جهت‌گيري اهداف در دانش‌آموزان انجام پذيرفت. روش مطالعه توصيفي-همبستگي بود. جامعه آماري در مطالعه حاضر شامل كليه دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر كرج در سال تحصيلي 98-1397 بود. 384 نفر با روش نمونه گيري خوشه‌اي به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي گردآوري داده‌ها پرسشنامه درگيري تحصيلي شوفلي و بكر (2006)، پرسشنامه جهت‌گيري هدف اليوت و مك گريگور (2006)، پرسشنامه انگيزش تحصيلي هارتر (1981) و پرسشنامه خودكارامدي تحصيلي مظاهري و صادقي (1394) بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با روش همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون و تحليل مسير انجام پذيرفت. يافته ها: نتايج تجزيه و تحليل داده‌ها نشان داد بين انگيزش تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي و درگيري تحصيلي رابطه مثبت معنادار وجود دارد. بين انگيزش تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي و درگيري تحصيلي با عملكرد گرايشي و تسلط گرايشي رابطه مثبت معنادار وجود دارد و بين انگيزش تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي و درگيري تحصيلي با عملكرد اجتنابي و تسلط اجتنابي رابطه منفي معنادار وجود دارد. انگيزش تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي در رابطه بين درگيري تحصيلي و جهت‌گيري هدف نقش واسطه‌اي دارد (0/05>p).

فاقد چكيده لاتين