تأثير استفاده از كتامين و ترامادول وريدي حين عمل جراحي بر تهوع و استفراغ بعد از عمل و ميزان داروي ضد استفراغ مصرفي در بيماران تحت بيهوشي عمومي

مقدمه: ميزان شيوع تهوع و استفراغ بعد از عمل (Post operative nausea and vomiting يا PONV) در اعمال جراحي گوناگون و نيز روش‌هاي مختلف بيهوشي بسيار متفاوت دكر شده است. اين عارضه موجب نارضايتي بيماران، تأخير در ترخيص، بستري بيمارستاني پيش‌بيني نشده و استفاده از داروهاي مختلف مي‌شود. ما در اين مطالعه، تأثير استفاده از كتامين و ترامادول وريدي حين عمل را بر تهوع و استفراغ بعد از عمل و ميزان داروي ضد تهوع مصرفي در ريكاوري و 24 ساعت بعد مقايسه كرديم. روش‌ها: اين مطالعه از نوع كارآزمايي باليني تصادفي دوسوكور و دارونما- دارو بود كه بر روي 150 بيمار زن و مرد 65-18 سال، ASA (American Society of Anesthesiologists) I و II، كانديد بيهوشي عمومي انجام شد. بيماران به صورت تصادفي به سه گروه تقسيم شدند. در گروه نرمال سالين مقدار 2 سي‌سي نرمال سالين، در گروه كتامين مقدار 0.5 ميلي‌گرم بر كيلوگرم دارو به صورت وريدي و در گروه ترامادول به ميزان 0.3 ميلي‌گرم بر كيلوگرم ترامادول وريدي نيم ساعت قبل از اتمام عمل جراحي تزريق شد. تمامي ‌بيماران از جهت تهوع و استفراغ در ريكاوري و 24 ساعت بعد از عمل تحت نظر قرار گرفتند. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه‌ي 16 مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: سه گروه از لحاظ ويژگي‌هاي دموگرافيك و مدت عمل يكسان بودند. ميانگين شدت تهوع در ريكاوري در سه گروه كتامين، ترامادول و نرمال سالين به ترتيب 0.31 ± 1.2، 0.78 ± 1.89و 1.25 ± 2.2 بود. نتيجه‌گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه كتامين باعث كاهش تهوع و استفراغ بعد از عمل مي‌شود. همچنين ترامادول باعث افزايش اين عارضه در بعد از عمل نمي‌شود.