شيوع ديابت بارداري در ايران: مرور سيستماتيك

مقدمه: ديابت بارداري يك مشكل بهداشتي در حال افزايش در سراسر دنيا و يكي از شايع‌ترين عوارض حاملگي مي‌باشد كه آثار متعددي بر مادر و جنين مي‌گذارد. با توجه به اين كه اطلاعات زيادي در مورد شيوع ديابت بارداري در كشور در دسترس نبود و تفاوت‌هاي زيادي در نتايج مطالعات انجام شده مشاهده شد، مطالعه‌ي حاضر به صورت نظام‌مند و به منظور بررسي شيوع ديابت بارداري در ايران انجام گرفت. روش‌ها: مطالعه‌ي حاضر يك مطالعه‌ي مرور سيستماتيك در مورد شيوع ديابت بارداري در ايران مي‌باشد. با جستجو در بانك‌هاي اطلاعاتي PubMed، Google scholar، Medlib، Magiran و SID (پايگاه جهاد دانشگاهي) و پس از تكميل جستجو و ارزيابي مقالات با استفاده از چك ليست، تعداد 20 پژوهش كه در سال‌هاي 91-1370 در ايران انجام شده بود، وارد مطالعه گرديد. يافته‌ها: به طور كلي در مطالعه‌ي حاضر شيوع ديابت بارداري 5/88 درصد در كشور برآورد گرديد. ميزان شيوع ديابت بارداري در بين مطالعات مختلف از 18/6-1/3 درصد متغير بود. كمترين ميزان شيوع ديابت بارداري در اردبيل 3/1 درصد و بيشترين ميزان ديابت بارداري در كرج 18/6 درصد مشاهده شد. نتيجه‌گيري: شيوع ديابت بارداري در كشور رو به افزايش است و بررسي ديابت بارداري در تمام استان‌هاي كشور با روش غربالگري و تشخيصي يكسان به منظور برآورد صحيح از شيوع ديابت بارداري در كشور و همچنين در اختيار قرار دادن اطلاعات دقيق‌تر جهت برنامه‌ريزي سياست‌گذاران سلامت امري ضروري به نظر مي‌رسد.