معرفي مثنوي المعنويه الخفيه اثر ابراهيم گلشني بردعي

فاقد عنوان لاتين

مثنوي المعنويه‌الخفيه، اثر ابراهيم گلشني بَردعي است كه در سدۀ نهم هجري سروده شده است. اين منظومه نظيره‌اي بر مثنوي مولوي و حدود چهل هزار بيت است. نويسنده در اين اثر با استناد به آيات قرآن و حديث و داستان‌ها و حكايات ديني و غيرديني، همچنين با زباني شيوا و روان، مضامين و مفاهيم عرفاني را بيان مي‌كند. شاعر در اين منظومه مي‌كوشد انديشة وحدت وجودي خود را براي مخاطب تبيين كند كه البته اين انديشه‌ها برگرفته از افكار محي‌الدين ابن العربي است. از اين دست‌نوشته، چندين نسخه در داخل و خارج از ايران موجود است. در اين اثر تشبيه و استعاره و ديگر عناصر بياني و بديعي، به‌طور متعادل به كار رفته و از صنايع بلاغي متكلف در آن استفاده نشده است. نگارندگان در اين نوشتار مي‌كوشند افزون‌بر معرفي سراينده، با جُستاري هرچند كوتاه در اين اثر عرفاني و تحليل و توصيف آن، ويژگي‌هاي ممتاز ادبي و عرفاني آن را بررسي و تبيين كنند. تركيب اشعار فارسي و عربي، زيبايي دروني و كاربرد افعال و كلمات كهن از ويژگي‌هاي ادبي اين منظومه است. عشق‌گرايي و محب‌پروري، جهاد اكبر و مبارزه با نفس نيز از ويژگي‌هاي عرفاني آن به شمار مي‌رود.