مباني فقهي – حقوقي سلب مالكيت توسط دولت

انسان نسبت به آنچه بدست مي آورد حس مالكانه داشته و خواهان آن است كه قوانين و مقررات در جهت تضمين و صحه نهاندن بر آن تصويب و اجرا شوند. ولي آنچه را كه امروزه مشاهده مي كنيم تثبيت قوانين و مقررات محدود كننده و گاهي سلب كننده حق مالكيت مي باشد. در اين مقاله سعي شده است با بررسي منابع فقهي و حقوقي به اين هدف دست يابيم؛ كه آيا مجموعه دولت (و زير مجموعه هاي آن)مي توانند چنين حقي را از مردم سلب نمايند؟ اين مقاله كه با روش توصيفي -تحليلي انجام شده به اين دستاورد نائل شده است كه انسان نسبت به اموال، املاك و دارايي هاي خود حق مالكيت دارد و دين مبين اسلام نيز به آن صحه نهاده و بر آن تأكيد نموده است ولي اين به معناي مالكيت مطلق او نيست بلكه بنا به شرايط و مقتضاي و مصالح عمومي و كشوري، اين حق گاهي سلب و يا محدود مي گردد.