نقدي بر تصحيح ديوان سيف اسفرنگي

فاقد عنوان لاتين

سيف‌الدين اسفرنگي از شاعران كمتر شناخته‌شدۀ ادبيات فارسي در اواخر سدۀ ششم و اواسط سدۀ هفتم هجري است. سيف اسفرنگي همچون ديگر شاعران سبك خراساني، در بيشتر انواع شعر فارسي طبع‌آزمايي كرده است. با وجود اينكه اسفرنگي در ميانۀ دو سبك خراساني و عراقي زندگي كرده، بيشتر به سبك خراساني متمايل بوده است. در ديوان او، هم به فتح‌نامه و هم به چيستان (لغز) برمي‌خوريم. اسفرنگي از بين شاعران قرن ششم هجري بيش از همه به خاقاني توجه دارد، به‌گونه‌اي كه مي‌توان او را تالي خاقاني ناميد. وي علاوه بر خاقاني، به اشعار شمس طبسي هم نظر داشته است. ديوان اسفرنگي در سال 1357ش در پاكستان به‌صورت سنگي چاپ شد. با وجود دقت نظر مصحح در تصحيح ديوان، در برخي موارد، ناهماهنگي‌ها و خطاهايي ديده مي‌شود كه بهتر است در تجديد چاپ اين كتاب مورد توجه قرار گيرد. در اين مقاله، ضمن پرداختن به برخي تأثيرپذيري‌هاي اسفرنگي از خاقاني و مشابهاتي كه با شمس طبسي دارد، اين خطاها و ناهماهنگي‌ها بررسي مي‌شود.