تأثير رهبري معنوي بر گرايش كارآفرينانه دانشجويان: نقش ميانجي گري سرمايه اجتماعي (مورد مطالعه: دانشجويان كارشناسي ارشد كارآفريني دانشگاه تهران)

در محيط متغير و پوياي امروزي، سازمان­ هايي موفق هستند كه از انعطاف­ پذيري، سرعت، خلاقيت و نوآوري بالاتري برخوردار باشند و به ترويج فعاليت‌هاي كارآفرينانه درون سازمان­ شان اقدام كنند. از‌جمله عوامل تأثيرگذار بر ترويج اين فعاليت ­ها، رهبري سازمان و سرمايه اجتماعي است؛ از اين ‌رو هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير رهبري معنوي بر گرايش كارآفرينانه با در‌نظر‌گرفتن نقش ميانجي­ گري سرمايه اجتماعي دانشجويان است و روش تحقيق بر مبناي هدف از نوع كاربردي و از حيث روش از نوع توصيفي- پيمايشي است، جامعه آماري پژوهش شامل دانشجويان كارشناسي ارشد كارآفريني «دانشگاه تهران» (ورودي­ هاي سال 1393) است كه شامل 123 نفر هستند. با استفاده از روش نمونه­ گيري تصادفي ساده و فرمول كوكران، تعداد 93 نفر براي پژوهش حاضر انتخاب شدند. بررسي و تحليل داده‌ها با استفاده از روش مدل‌سازي معادلات ساختاري (SEM) و نرم ­افزار Smart PLS صورت پذيرفت. نتايج حاكي از تأثيرگذاري رهبري معنوي بر گرايش كارآفرينانه و سرمايه اجتماعي دانشجويان و همچنين تأثيرگذاري سرمايه اجتماعي بر گرايش كارآفرينانه از يكسو و از سويي ديگر تأثير ميانجي سرمايه اجتماعي بر ارتباط بين رهبري معنوي و گرايش كارآفرينانه دانشجويان است.