بررسي تأثير خود كارآمدي و نگرش كاركنان بر رضايت شغلي و رفتار شهروندي سازماني آنان

هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير خودكارآمدي و نگرش كاركنان بر رضايت شغلي و رفتار شهروندي سازماني آنان است. با استفاده از متغير خودكارآمدي به‌عنوان متغير مستقل، متغيرهاي رضايت شغلي و رفتار شهروندي سازماني به‌عنوان متغير وابسته و متغيرهاي اعتماد، حمايت سازماني دريافتي و تعهد احساسي به سازمان به‌عنوان متغير ميانجي، مدل تحقيق شكل گرفته است. تحقيق حاضر از نظر هدف، كاربردي بوده و بر حسب روش تحقيق همبستگي است كه با به‌كارگيري ابزار پرسشنامه و روش پيمايشي داده‌هاي مورد‌نياز جمع‌آوري شده است. جامعه آماري اين پژوهش، كاركنان «دانشگاه آزاد اسلامي واحد يزد» هستند و براي نمونه‌گيري از فرمول تعيين حجم نمونه كوكران استفاده شده و تعداد 120 نمونه قابل‌قبول جمع‌آوري شد. بررسي و تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي، جداول فراواني و نمودارهاي دايره‌اي و ميله‌اي و آزمون t يك‌نمونه‌اي انجام شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS18 بررسي و تحليل شد و تأييد روابط بين متغير‌ها و عوامل از طريق تحليل عاملي تأييدي و تكنيك مدل‌سازي PLS با استفاده از نرم‌افزار PLS2 Smart صورت گرفت. نتايج پژوهش نشان داد بين متغير خودكارآمدي با متغير‌هاي تعهد احساسي به سازمان، اعتماد، رضايت شغلي و حمايت سازماني دريافتي و بين متغير‌هاي حمايت سازماني دريافتي و اعتماد با متغير رضايت شغلي و بين متغيرهاي تعهد احساسي به سازمان و رضايت شغلي با متغير رفتار شهروندي سازماني رابطه مثبت معناداري وجود دارد؛ همچنين رابطه معناداري بين تعهد احساسي به سازمان با رضايت شغلي و بين اعتماد و حمايت سازماني با رفتار شهروندي سازماني مشاهده نشد.