بررسي تاثير فلات زدگي شغلي بر عملكرد شغلي كاركنان شركت پاكشو با در نظر گرفتن نقش ميانجي رضايت شغلي و تعهد سازماني

فلات شغلي نقطه‌اي است كه در آن كاركنان كار خود را غير چالشي مي‌يابند و فرصت كمتري براي توسعه تخصص و توانمندي‌هاي خود فراهم مي‌بينند. از آنجاييكه كاركنان در سازمان، پيشرفت و ارتقا را شاخصي براي موفقيت خود در نظر مي گيرند، در صورت فراهم نشدن امكان ارتقا و دستيابي به بالاترين نقاط سازماني دچار فلات زدگي خواهند شد. هدف از اين پژوهش، بررسي تاثير فلات‌زدگي شغلي بر عملكرد شغلي كاركنان شركت پاكشو، مي‌باشد. جامعه آماري پژوهش را كاركنان شركت پاكشو تشكيل مي‌دهند كه تعداد آنها 207 نفر مي‌باشد. حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران 135 نفر مي‌باشد. پژوهش از لحاظ هدف، كاربردي و از نظر نحوه اجرا، توصيفي-پيمايشي مي‌باشد. جمع‌آوري اطلاعات، از طريق مطالعات كتابخانه‌اي و ميداني صورت گرفته است. پرسشنامه‌هاي استاندارد فلات شغلي ميليمن (1992)، تعهد سازماني آلن و مير (1990)، رضايت شغلي مينه سوتا (2009) و عملكرد شغلي پترسن (1970) ميان كاركنان توزيع گرديد. پايايي داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آلفاي كرونباخ 0/79 محاسبه و تاييد گرديد. تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار ليزرل و روش معادلات ساختاري صورت گرفت. نتايج پژوهش نشان داد فلات‌زدگي شغلي از طريق كاهش رضايت شغلي بر عملكرد كاركنان تاثير منفي دارد ولي به‌طور مستقيم بر ميزان تعهد سازماني و عملكرد شغلي تاثير ندارد.

No abstract