كاربرد تحليل تمايزي چندگانه در ارزيابي كارايي توليد كشاورزي در روستاهاي شهرستان اسلامشهر

Application of MDA Model to Evaluate Factors Affecting Performance Levels of Farmers In rural areas of Eslamshahr

هدف اين مطالعه ارزيابي اهميت نسبي عوامل موثر بر تمايز سطوح مختلف كارايي كشاورزان در روستاهاي شهرستان اسلامشهر با استفاده از چهارچوب مدل سه وجهي الگوي سه­شاخگي و مدل آماري تحليل تمايزي چندگانه مي­باشد. آنچه اين موضوع را حايز اهميت مي­سازد آسيب پراكندگي و تفاوت عملكرد كشاورزان در يك منطقه روستايي و عدم توازن صرفه­هاي اقتصادي بين فعالان كسب و كار در عرصه توليد محصولات كشاورزي است. شناخت عوامل موثر بر تمايز اندازه كارايي كشاورزان، به سياستگذاران كمك مي­كند تا بر عواملي كه از اهميت بيشتري برخوردارند تمركز يافته و به توسعه متوازن زنجيره ارزش افزوده توليدات كشاورزي در روستا كمك نمايند. با توجه به وضعيت سطح زيركشت كشاورزان منطقه و تنوع سطح زيركشت بهره برداران زراعي در سطح روستاييان شهرستان اسلامشهر، روش نمونه­گيري طبقه­اي با تخصيص متناسب انتخاب شد. حجم نمونه آماري تحقيق به تعداد 195 نفر محاسبه و با استفاده از مصاحبه، پرسشنامه­ها تكميل گرديد. نتايج مطالعه نشان داد عوامل ساختاري و محيطي مهمترين عوامل موثر بر شكاف كارايي در سطح كشاورزان منطقه مي­باشند و در شاخه عوامل ساختاري، روش آبياري زمين زراعي و ميزان تحصيلات مهمترين عامل در احتمال قرار گرفتن در گروه با كمترين كارايي در مقايسه با دو گروه ديگر دارد.