هويت انساني و ماهيت زندگي در اشعار نازك‌الملائكه و فروغ فرخزاد

Human identity and the nature of life in the Nazik Al-Malaika and Forough Farrokhzad

در اين مقاله به روش توصيفي- تحليلي و با رويكرد تطبيقي به بررسي مجموعه اشعار فرخزاد و الملائكه براي آشنايي با افكارشان پرداخته مي‌شود. بررسيها نشان مي‌دهد كه تعاريف مشابهي درمورد هويت انسان و ماهيت جهان در اشعار اين دو شاعر ارائه شده ‌است كه مي‌تواند ناشي از قرابت جنسيتي و جغرافيايي‌آنها باشد. برخي تعاريف فروغ و نازك از هويت شامل شكفتگي و طراوت، اسارت، پژمردگي و خداگونگي‌است با اين تفاوت كه شعر فروغ برخلاف نازك به دو دوره تقسيم مي‌شود. زندگي از نظر فروغ و نازك گاهي زندان ‌است و گاه پوچ و بي‌ارزش. فروغ برخلاف نازك در نهايت با ادعاي نامشخص‌بودن مفهوم زندگي آن را مجموعه‌اي از رفتار روزمره مي‌داند

In this article with descriptive-analytical method and comparative approach to learn about their thoughts. Studies indicate that similar definitions of human identity and nature of the world in their poems are provided, which can be due to their geographical and gender proximity; some of these definitions about identity include: efflorescence and freshness, captivity, dejection and divinity.with this difference that Forrough poems, unlike Nazik divided into two periods. In terms of Forrough and Nazik, life sometimes is prison and Sometimes absurd and worthless. Finally Forrough unlike Nazik, considers meaning of life a series of daily actions with claimed that it is unknown.