خوشه‌بندي فازي حرفه‌هاي شغلي در شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب؛ منبع‌يابي راهبردي در مديريت زنجيره تأمين استعدادها

مديريت استعداد يكي از مهم‌ترين چالش‌هاي مديريت در شركت ها است. عدم‌قطعيت در پيش‌بيني شايستگي‌هاي مورد‌نياز و ناتواني در تخمين دقيق ترك شغلِ اختياري استعدادها، تطبيق دادن مفاهيمي از زنجيره تأمين مانند تأمين و منبع‌يابي راهبردي در مديريت استعداد را ضروري نموده است. هدف اين پژوهش خوشه‌بندي حرفه‌هاي شغليِ شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب به‌منظور ايجاد زمينه لازم براي ارايه راهبردهاي متناسب براي تأمين استعدادها در هر يك از خوشه‌هاي شغلي است. پژوهش حاضر از حيث هدف، كاربردي و روش آن كمّي است. راهبرد تحقيق، خوشه‌بندي فازي به روش c ميانگين مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق، كاركنان واحدهاي منابع انساني شركت و نمونه آماري به‌صورت هدفمند و شامل 80 نفر بود كه از ميان كارشناسان با تحصيلات حداقل كارشناسي و آشنا به حرفه‌هاي شغلي انتخاب شدند. بر اساس يافته‌ها، حرفه‌هاي شغليِ شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب در چهار خوشه‌ي حرفه‌هاي عادي، اهرمي، گلوگاه و بحراني طبقه‌بندي گرديد و براي هر يك از خوشه‌ها، راهبردهاي متناسب تأمين و منبع‌يابي استعداد پيشنهاد شد.