بررسي و نقد سبك شناختي مفهوم عبارت«وَيْلُ امِّهِ، كَيْلاً بِغَيْرِ ثَمَن!» در نهج البلاغه

فهم عبارت «ويل امّه كيلا بغير ثمن» در نهج البلاغه نيازمند نگاه يكپارچه اسلوبي است نه نگاه جزء نگر لفظي. شارحان و به تبع آن مترجمان در بيان آن و حتي اعراب آن به خطا رفتهاند، و ويل را در ذمّ و دعا عليه تكذيب كنندگان حضرت دانسته اند، و لذا ضمير در امّه را به ما قبل برگرداندهاند، و نصب «كيلا» را از باب مفعول مطلق براي فعل محذوف گفتهاند؛ اما با توجه به استعمال اين اسلوب در زبان عربي و به ويژه اشعار، به يكپارچگي لفظي و مفهومي اين عبارت به عنوان يك اسلوب و سبك سخن ميرسيم، و معناي آن در كلام حضرت، بر خلاف لفظ _ كه گاه كاربرد دارد _ مدح، تعجب و تحسر است. ضمير به ماقبل برنميگردد و با تمييز پس از خود، رفع ابهام ميشود. معنا چنين ميشود: دريغا و شگفتا از اين پيمانه كه بيبها عطا ميگردد، كاش/ اگر ظرفي برايش ميبود!

No abstract