واكاوي دلايل محبوبيت سلطان محمود غزنوي در سياست‌نامه‌ي خواجه نظام‌الملك

سياست­نامه­ ي خواجه نظام­ الملك، از منظر توجه ي كه به رويكردهاي سياسي و شيوه­ ي اعمال قدرت سلطان محمود غزنوي نشان مي­دهد، قابل تامل است. آنچه كه خواجه نظام­ الملك از ميراث سياسي- حكومتي غزنويان به دست مي­دهد، برتافته از مهمترين دغدغه­ ها، ايدآل ها و آمال سياسي است كه خواجه در تلاش براي تئوريزه كردن آن براي ملكشاه سلجوقي­ست. تلاش خواجه در برجسته­ سازي برخي ويژگي­ هاي حكومت سلطان محمود مانند پايگاه غلامي- تركي آن، نوع مواجه ه­اش با دربار خلافت، تلاش وي در جهت سركوب آنچه خواجه نظام­ الملك بدعت مي­خواند، اقتدار وي در مقام مهمترين غازي در جبهه­ هاي هندوستان، توجه به اصول دقيق و همراه با جزئيات حكومت­راني و ديوانسالاري، اقامه ­ي شكلي ويژه از عدالت كه محبوب خواجه بود و مولفه­ هايي از اين دست، جايگاه سلطان محمود را در سياست­نامه و كل منظومه­ ي سياسي- يدئولوژيكي نظام الملك برجسته مي­سازد به نحوي كه تعادل و موازنه­ ي روايت­ ها و حكايات مندرج در سياست­نامه به نفع سلطان محمود سنگيني قابل توجهي دارد. اين پژوهش، به روشي توصيفي- تحليلي، در پي يافتن پاسخي براي دلايل اين محبوبيت است. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه شيوه و روش سياست­ورزي و حكمراني سلطان محمود غزنوي تقريبا تمامي مولفه­هاي مورد نظر خواجه به منظور تمركز و تثبيت نوع خاصي از اقتدارگرايي ايدئولوژيك در اين دوره­ي زماني را دارا بود.

this article has no abstract