نظم بحراني و پيامدهاي راهبرد ديپلماسي دفاعي جمهوري اسلامي ايران

شناخت و درك درست از محيط بين­ المللي، در شكل­ دهي به سياست­ هاي دفاعي و موفقيت در آنها، نقش بسزايي دارد. يكي از مواردي كه مي­تواند به درك درست از محيط بين­ المللي كمك نمايد، نظريه­ هاي ارائه‌شده در اين خصوص است. «نظريه نظم بحراني» ازجمله اين نظريه­ هاست كه در وصف دنياي پيچيده و آشفته امروزي مطرح شده است. در اين پژوهش تلاش شده است پيامدهاي راهبرد ديپلماسي دفاعي جمهوري اسلامي ايران در وضعيت نظم بحراني مورد بررسي و تحليل قرار گيرد. براي اين كار، با استفاده از روش ميداني (مصاحبه) داده‌ها و اطلاعات جمع­آوري و ازطريق كدگذاري باز و محوري، داده­ ها مورد تحليل كيفي قرار گرفته­اند. جامعه آماري اين تحقيق شامل تعداد 22 نفر از استادان، صاحب­ نظران و پژوهشگران مربوط به حوزه پژوهش است كه با استفاده از روش تعيين نمونه‌گيري زنجيره‌اي انتخاب شده­ اند. نتايج پژوهش نشان مي­دهد، چنانچه جمهوري اسلامي ايران، از ديپلماسي دفاعي به‌عنوان يك راهبرد نرم در عرصه سياست­ هاي دفاعي، بهره­ گيري بهينه به‌عمل آورد، آثار و پيامدهاي مثبتي را در سطح ملي و بين­المللي براي خود به‌دست مي­‌آورد و مي­تواند به حفظ تعادل نظام بين­ المللي كمك نمايد. افزون‌براين، تحقق سياست­ هاي دفاعي آسان‌تر خواهد شد و نشانه‌هاي آن را مي‌توان در آرامش، بازدارندگي و امنيت در جامعه مشاهده كرد.

this article has no abstract