استخراج شاخص هاي شناسايي بافت فرسوده ي شهري با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي(مطالعه موردي:منطقه 4 تبريز)

فاقد عنوان لاتين

مسئله ي فرسودگي و نوسازي بافت هاي فرسوده در دهه ي گذشته، كمابيش در تمام شهرهاي كشور مطرح شده است. چرخه ي بهسازي و نوسازي بافت هاي فرسوده ي شهري، از شناسايي درست محدوده و تفكيك آنها به محلّه هاي فرسوده آغاز مي شود. شناسايي و رتبه بندي بلوك هاي فرسوده شهري، به عنوان گام اول نوسازي، يك ابزار مهم براي مديريت شهري جهت برنامه ريزي منابع و سرمايه گذاري در نوسازي شهري است. هدف از اين پژوهش، مطالعه ي نمونه اي محدوده ي شرقي منطقه 4 شهرداري تبريز مي باشد كه با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي، شاخص هاي شناسايي ميزان فرسودگي در آن، استخراج و نقشه هاي خروجي براي تصميم سازي ها و تصميم گيري هاي بعدي مورد استفاده قرار گرفت. در اين تحقيق محلات مورد مطالعه از نظر شاخص هاي فرسودگي كالبدي)مصالح عمده ، قدمت ابنيه، كيفيت ابنيه، نفوذپذيري و ريزدانگي قطعات مسكوني ( مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش حاكي از ان است كه حدود 70% از محدوده داراي فرسودگي متوسط به بالا هستند كه از اين مقدار 1% مربوط به فرسودگي شديد و 27% مربوط به فرسودگي زياد مي باشد. همچنين به ترتيب درصد تأثير در شدت فرسودگي، استحكام كالبدي( بخصوص كيفيت و قدمت ابنيه)، و شاخص نفوذپذيري مهم ترين عوامل موثر در شدت فرسودگي منطقه مورد مطالعه هستند.