بررسي نقش هوش معنوي و سرسختي روان‌شناختي در سازگاري اجتماعي دانشجويان

هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي نقش هوش معنوي و سرسختي روان‌شناختي در سازگاري اجتماعي بود. هر سه متغيّر بيان‌شده در بسياري از متغيّرهاي ديگر روان‌شناختي مي‌توانند نقش مهمي را ايفا كنند و از اين لحاظ، بررسي نقش آنها در حيطه‌هاي مختلف مهم به شمار مي‌آيد. روش: جامعۀ آماري پژوهش حاضر، دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه محقق اردبيلي بودند. از اين جامعه، پنج دانشكدۀ موجود در نظر گرفته شد و به شيوۀ نمونه‌گيري خوشه‌اي از هر دانشكده، يك رشته و يك كلاس به طور تصادفي و به شيوۀ قرعه‌كشي انتخاب شدند. تعداد نمونه، 191 نفر(116 دختر و 75 پسر) بود كه سياهۀ هوش معنوي كينگ، مقياس سرسختي روان‌شناختي كوباسا و همكاران و پرسشنامۀ سازگاري اجتماعي بل براي آنان اجرا شد. يافته‌ها: در اين مدل، فرضيۀ تحقيق به طور كلي در سطح 0/001 تأييد شد. همچنين بر اساس نتايج، هوش معنوي در سطح0/0001 و سرسختي روان‌شناختي در سطح 0/01 به طور معناداري سازگاري اجتماعي را پيش‌بيني كردند. نتيجه‌گيري: هوش معنوي و سرسختي روان‌شناختي در سطح مطلوبي پيش‌بيني كننده‌هاي معناداري براي سازگاري اجتماعي‌ند.

this article has no abstract