علل و انگيزه‌هاي كاربرد مضامين تعليمي در منظومۀ غنايي ازهر و مزهر نزاري قهستاني

يكي از عمده‌ترين گونه‌هاي ادب فارسي، اشعار تعليمي هستند؛ اين اشعار بر پايۀ اخلاق و پند و موعظه به‌صورت غيرمستقيم در گونه‌هاي ديگر ادبي به‌مانند منظومه‌هاي غنايي يافت مي‌شوند. منظومۀ ازهر و مزهر در سدۀ هفتم، يكي از آثاري است كه سرشار از آموزه‌هايي با مضمون‌هاي گوناگون تعليمي است. سعدالدين نزاري قهستاني در اين منظومه، مفاهيم مختلف تعليمي‌اخلاقي را به شيوه‌هاي گوناگون بيان كرده است و از شگردهايي مانند تذكر، تبشير، انذار و عبرت و استدلال و مفاخره بهره جسته است تا بهتر بتواند در جهت اقناع مخاطب بكوشد. هدف اين پژوهش آن است كه چرايي بازتاب مضامين تعليمي را در اين منظومه بررسي و مشخص كند شاعر در اقناع مخاطب بيشتر از چه راه‌هايي استفاده كرده و كدام‌يك از مفاهيم اخلاقي را با چه شگردي براي خوانندۀ خود تبيين كرده است.