بررسي استعاره‌ي مفهومي «نور» در قرآن كريم

بحث استعاره در باور شناختگرايان محدود به لفظ و زبان نيست. در اين نظرگاه و بر خلاف ديدگاه سنتي، استعاره موضوعي مفهومي است كه در سطح انديشه ايجاد مي‌شود. با رويكرد شناختي به استعاره و به ويژه به استعاره هاي متن مقدس قرآن كه ظرفيت معنايي شگرفي دارد مي توان از آن بهره ي بيشتري ببريم. در اين نوشته با تكيه بر نظريه ي شناختي، استعاره‌ي «هدايت نور است» و خوشه‌هاي آن يعني؛ قرآن، پيامبر، اسلام، علم و ... در قرآن كريم بررسي مي‌شود. از رهگذر بررسي اين استعاره در قرآن كريمدرمي‌يابيم هدايت كه سرمنزل و مقصد فرجامين آن خداوند متعال است كلان استعاره‌ي مفهومي است و از آن به‌عنوان نور ياد مي‌شود و هر چيزي كه انسان را به سمت اين مسير بكشاند نيز نور است و به‌عنوان خوشه‌هاي اين استعاره محسوب مي‌شود و هر آنچه انسان را از طي اين طريق بازدارد، در مقابل نور قرا مي‌گيرد و تاريكي و ظلمت است.