بررسي تطبيقي بوران‌دخت و آتنا، الهگان جنگ‌آوري در داراب‌نامه و اوديسه

پژوهش در قلمرو اساطير، آن ‌هم از طريق تطبيق ادبيّات ملل، كشف نمادهاي جهان‌شمول را در پي خواهد داشت. اسطوره‌ها، افسانه‌ها و حماسه‌هاي ملل هندواروپايي بازتاب جهان‌بيني مشتركي هستند كه مي‌توان آن را در لابه‌لاي متون ادبي رصد كرد. يكي از درون‌مايه‌هاي مهم اين قلمرو، زنان و ويژگي‌هاي خاص ايشان، در خلال قرن‌ها دگرگوني، در اعتقادات و آئين‌هاي اسطوره‌اي است. اين مقاله بر آن است تا با ديدگاهي اسطوره‌اي و روشي تطبيقي، به قياس نقش زنان در دو حماسۀ اوديسه و داراب‌نامۀ طرسوسي بپردازد. در اين بررسي، كاركردهاي برجستۀ شخصيت‌هاي اصلي زن در اين دو اثر و شباهت‌هاي ايشان شمرده شده است. نگارنده براي بررسي اين شباهت‌ها، پس از برشمردن ويژگي‌ها و خويش‌كاري‌هاي «آتنا» الهۀ جنگاوري و خردورزي يوناني، و «بوران‌دخت» پهلوان‌بانوي خارق‌العادة داراب‌نامه، اثبات مي‌كند كه بوران‌دخت، بازآفريني متأخر «آناهيتا»، الهۀ ايراني است كه با آتناي يوناني، هم‌عرض و همسان است. اين نوع همساني و اين‌هماني در بستر حماسه‌هاي دو فرهنگ مختلف، نشانگر ريشه‌‌ها و خاستگاه‌هاي يكسان اساطير در ادبيّات ملل است.

this article has no abstract