روش شناسي تحقيق كيفي در پرستاري: تحليل گفتمان

مقدمه: يكي از روشهاي نوظهور كيفي در روششناسي پژوهش، روش تحليل گفتمان است. اين روش يكي از روشهاي غير واكنشي و غير مداخله اي ميباشد كه به دنبال تحليل و مشاهده و بررسي اسناد و متون از قبل ثبت و ضبط شده است. هدف از انجام مطالعه حاضر، تبيين روش تحليل گفتمان و كاربرد آن در پرستاري بود. روش: از طريق جستجو در پايگاههاي اطلاعاتي متنوع و متعدد مانند Ovid، Medline، Google Scholar، ProQuest، ScienceDirect، Social Sciences Index و SID و منابع داخلي و خارجي و بين المللي ديگر با استفاده از كليد واژه هاي «تحليل گفتمان و تحليل گفتمان در پرستاري «، مقالات و كتابهاي مرتبط شناسايي و استخراج گرديد. ضمن بررسي و تبيين اين روش، كاربردهاي آن در پرستاري استنتاج شد. يافته ها: تحليل گفتمان يكي از روشهاي كيفي غير مداخله اي جهت تحليل و مشاهده اسناد و متون از قبل ثبت و ضبط شده و تحليل معاني آشكار و پنهان يك متن به منظور به اشتراك گذاشتن تجربيات و افكار انساني است. تحليل گفتمان نوعي روششناسي مفيد و كيفي و مولد ميباشد، اما در تحقيقات پرستاري به اندازه كافي استفاده نشده است. نتيجه گيري: تحليل گفتمان ميتواند نقش بسزايي در توليد دانش جديد، تحليل و روشنسازي مفاهيم و نظريههاي مناقشه برانگيز پرستاري، تحليل ارتباطات صحيح بين پرستار و بيمار و تحليل هويت حرفهاي پرستاري ايفا نمايد.