تجارب مردان متأهل از خشونت خانگي عليه همسران خود: يك مطالعه كيفي

مقدمه: خشونت عليه زنان، پديده اي جهاني است كه در حوزه هاي خصوصي و عمومي زندگي تجربه مي شود. بررسي تجارب خشونت خانگي و تعيين علل آن در جهت شناخت، پيشگيري و كنترل اين پديده ضروري به نظر مي رسد. پژوهش حاضر با هدف تبيين تجارب مردان متأهل از خشونت عليه همسرانشان در شهر سبزوار انجام گرديد. روش : در اين مطالعه كيفي توصيفي، مشاركت كنندگان از طريق نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند و سپس به روش گلوله برفي و نظري ادامه يافت. داده ها به وسيله مصاحبه نيمه ساختار يافته چهره به چهره جمع آوري گرديد. در مجموع، 20 نفر (15 مرد، 2 همسر، 1 مادر خانم و 2 مشاور) طي مدت 8 ماه مورد مصاحبه قرار گرفتند. مصاحبه ها با روش تحليل محتواي Graneheim و Lundman تجريه و تحليل گرديد. جهت حصول دقت و استحكام داده ها، معيارهاي مقبوليت، قابليت انتقال، قابليت وابستگي و قابليت اعتماد داده ها بررسي شد. يافته ها: پس از تجزيه و تحليل داده ها، 3 طبقه اصلي »برقراري تعامل غير دوستانه «، »عدم ارضاي نيازهاي عاطفي زوجين « و »برآورده نكردن نيازهاي جنسي شوهر « استخراج گرديد. نتيجه گيري: طراحي مداخلات در جهت برقراري تعامل دوستانه بين زوجين، كمك به آنان براي شناخت و مرتفغ نمودن نيازهاي جنسي يكديگر مي تواند در جهت پيشگيري از خشونت عليه زنان مؤثر باشد.