تجربيات كادر پزشكي و دندان‌پزشكي در خصوص اطلاع تشخيص بدخيمي‌هاي سر و گردن به بيماران و بستگان آن‌ها: يك مطالعه كيفي

مقدمه: يكي از مهم ترين چالش هاي بيماران مبتلا به سرطان، آگاه كردن آنان از تشخيص بيماري خود مي باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسي ديدگاه ها و تجربيات متخصصان و كادر پزشكي و دندان پزشكي كرمان درباره اطلاع رساني تشخيص بدخيمي هاي سر و گردن به بيماران و بستگان آنان انجام شد. روش : اين مطالعه از نوع كيفي بود و داده هاي آن از طريق مصاحبه هاي عمقي و بحث هاي گروهي (Focus group) جمع آوري گرديد. گروه هدف شركت كننده متشكل از اعضاي هيأت علمي گروه هاي بيماري هاي دهان، جراحي دهان، فك و صورت و انكولوژي، كاركنان بخش بيماري هاي دهان و انكولوژي و دستياران بخش بيماري هاي دهان دانشكده دندان پزشكي و پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كرمان (در مجموع 25 نفر) بود. نمونه گيري به روش مبتني بر هدف انجام شد و تا اشباع داده ها ادامه يافت. در نهايت، داده ها با استفاده از روش تحليل محتوا مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: دو طبقه اصلي آگاهي دادن به بيمار شامل «عوامل تقويت كننده حقيقت گويي» و «عوامل بازدارنده حقيقت گويي» حاصل شد. «اختيار دادن به بيمار در تصميم گيري در درمان» به عنوان مهم ترين عامل تقويت كننده و «اصرار بستگان نزديك بيمار به نگفتن حقيقت به بيمار» نيز اصلي ترين عامل بازدارنده در نظر گرفته شد. نتيجه گيري: با وجود اعتقاد بيشتر مصاحبه شوندگان به گفتن حقيقت، چندين عامل از جمله ترجيح خانواده بيمار، اضطراب و وضعيت جسمي و روحي بيمار را بايد در نظر گرفت. از اين رو، آموزش كادر پزشكي در اين رابطه عاقلانه به نظر مي رسد.