نگاهي به بينش انتقادي عطّار نيشابوري

عرفان پوياي عطّار بي‌اعتنا به سرنوشتِ انسان‌ها نيست. عطّار نيشابوري در مثنوي‌ها و ديوان خود نگرشِ انتقاديِ خاصي دارد و هم جامعه، هم حاكمان و هم ويژگي‌هاي اهريمني و ناپسندي كه هويّت انساني را به خطر مي‌افكند، به انتقاد مي‌گيرد. در اين پژوهش، به مهم ترين ديدگاه هاي انتقادي عطّار در حيطة سياسي، اجتماعي و فرهنگي به شيوة توصيفي و تحليلي پرداخته شده است و به نظر مي‌رسد كه عطّار نسبت به عارفان ديگر بيشتر به كاستي‌هاي اجتماعي توجّه و انتقاد داشته است.

this article has no abstract