مدينة فاضله در منطق‌الطّير عطّار

منطق‌الطّير عطّار، مجموعه‌اي از لطايف حكمي و نكات قرآني و اشارات و عبارات اولياي حقّ است كه در قالب الفاظ مناسب گنجانده شده است .در اين مجموعه، شاعر گروهي از پرندگان را به عنوان سمبل‌هاي خاص برگزيده است كه نمودار بازتاب انديشه‌ها و داستان‌هاي ملّت‌هاي گوناگون است. اين گروه قدم در راهي بزرگ مي‌گذارند كه هدف رسيدن به سيمرغ، بيان مي‌شود. عطّار شاعري است كه در دنياي آرماني‌اش سير مي‌كند، مدينة فاضله‌اي مي‌سازد كه هدفش رهايي از دنيا و رسيدن به جانٍ جان است و مدينة فاضلة او، جايگاه سيمرغ و معبود مطلق است وكساني در اين وادي، سالك راه عشق مي‌گردند كه از وادي‌هاي گوناگون گذر كرده و گزينش شده باشند. عاشق دلسوخته تن گرفتارش را از قيدوبند‌هاي حوادث عالم خاك مي‌رهاند تا از دست شاهد مقصود كه مقصد همۀ عالميان است شربت حقيقت بنوشد، پس با تمام سعي و تلاش، گمراهان را هدايت و ارشاد مي‌كند تا با انديشة آرماني خود با راهنمايي هدهد آن‌ها را به جايگاه سيمرغ -همان مدينة فاضله‌اش- برساند.

this article has no abstract