نمادشناسي كهن الگوي سفر در قصۀ عاميانۀ «باغ سيب»

قصه‌هاي عاميانه، بازتابندۀ فرهنگ، سنن و آداب و رسوم يك جامعه است كه با واكاوي وتحليل آن مي‌توان به سرچشمه‌هاي باورها و نگرش‌هاي هر اجتماعي دست يافت، قصۀ باغ سيب يكي از اين قصه‌هاي نمادين و تأويل‌پذير است. اين پژوهش پاسخي به اين پرسش است كه آيا قصۀ عاميانۀ باغ سيب با نظريۀ تك اسطوره‌اي سفر قهرمان جوزف كمپبل قابل تطبيق است؟ و ديگر اينكه چه نمادها و نشانه‌هايي در آن به‌كار رفته است؟ روش اجراي اين پژوهش، توصيفي- تحليلي و بهره‌مند از منابع كتابخانه‌اي است. اين قصه طرحي ساختارمند از كهن الگوي سفر و قابل تطبيق با سفر قهرمان در نظريۀ جوزف كمپبل است. قهرمان قصه، با ورود به دنياي ناشناختۀ تاريكي‌ها (چاه) و گذر از سلسله آزمون‌هاي نبرد با ديوان، شيران و مار و اژدها و بازگشت به دنياي روشنايي‌ها با ياري گري سيمرغ ، همساني‌هاي قصه با اسطوره را آشكار مي‌سازد. بسامد بالاي اعداد رمزي و قدسي «سه» و «هفت» و كاربرد فراوان نمادهاي طبيعي فرا طبيعي و حيواني و انساني در اين داستان و همچنين تبلور نمادين خشكسالي‌ها و اميد به ترسالي، از رمز وارگي و كاربردي بودن نمادها در زبان و ادبيّات عاميانه و پيوند دو سويۀ باورهاي پيشينيان با گسترۀ ادب شفاهي حكايت دارد و ناظر به حوادثي است كه در درون اين سفر نمادين رخ داده است.

this article has no abstract