وﺣﺪت وﺟﻮد و اﻧﺴﺎن ﮐﺎﻣﻞ در اوﭘﺎﻧﯿﺸﺎد و ﻏﺰﻟﯿّﺎت ﺑﯿﺪل دﻫﻠﻮي

اوپانيشاد، شامل متون متعدد عرفان هندي است و گفتارشان در خصوص وحدت، آزادي، صلح و آرامش روح است و بر حفظ ارزش هاي متعالي تر زندگي بشري از طريق اتصال و ارتباط با يك حقيقت تاكيد دارد. بيدل دهلوي در عصري كه انديشه هاي فلسفي عرفاني اوپانيشاد در همه جا انعكاس داشت، به سرودن روي آورد و به آميزه اي از عرفان و فلسفه هندي دست يافت كه از منابع اصلي سروده هاي اين شاعر است. از آنجا كه شالوده و اساس تفكر عرفاني در آثار بيدل و اوپانيشاد بر دو محور وحدت وجود و انسان كامل است، مساله اصلي اين است كه بيدل دهلوي در اين موضوعات تا چه اندازه، تحت تاثير آرا و افكار اوپانيشاد بوده است؟ هدف از اين پژوهش، ثابت كردن انعكاس مفاهيم عرفاني اوپانيشاد در اشعار بيدل است و از مهم ترين يافته هاي آن، اين است كه بيدل دهلوي نه تنها در محتوا و مضامين، بلكه در تمثيلات و صور خيال نيز از اوپانيشاد تاثير پذيرفته است.