نقد روان ‌كاوانه شخصيت عمادالدين نسيمي با تكيه بر مكتب روان‌شناسي تحليلي يونگ

پژوهش كنوني با روش توصيفي تحليلي و با مراجعه به كتاب هاي مختلف روان شناختي و تكيه بر مكتب يونگ، مهم ترين كهن الگوهايي را كه عامل رشد شخصيت انسان هستند، از دفترهاي شعر تركي و فارسي عمادالدين نسيمي استخراج نموده و سپس به نقد روان كانه آن ها پرداخته است. "كهن الگوهاي رشد" همچون "سايه"، "آنيما" و "خويشتن" در قالب نمادهاي گوناگون در شعر اين شاعر به كار رفته است. با تحليل روان شناختي شخصيت نسيمي از طريق اين انگاره ها كه سرنخ هاي نفوذ به روان او هستند، مي توان پي برد كه آن ها براي مدتي در شكل هاي مختلفي مانند "فرافكني"، "همانند سازي"، "تورم رواني" و… رفتار اين شاعر را تحت تاثير قرار داده اند اما، او از طريق فرايند "فرديت" توانسته از ارزش هاي آن ها در مسير خودسازي و رسيدن به "خود" بهره ببرد.