بررسي تطبيقي اسطوره‌هاي ملي در شعر حافظ و شفيعي كدكني

اسطوره­ ها از ديرباز ريشه در فرهنگ و تمدن ما و پيوند بسيار نزديكي با شعر دارند. جاودانگي اسطوره­ ها در كاربرد آن­ها از ادبيات كهن تا امروز آشكار است. شاعران در هر دوره­اي، پرورش دهنده­ي باورهاي قومي ملت خويشند.چنان­كه در اشعار حافظ و شفيعي كدكني، بازتاب آن­ها بسيار چشمگير است. اين دو شاعر بزرگ و نامي، شعرشان آيينه­ي انعكاس باورهاي تاريخي و اساطيري است و دركلامشان انسان­هايي جلوه ­گرند كه به طور كامل جنبه ­اي اسطوره­اي دارند يا به همان سبك گذشته يا با تغييراتي در شخصيت اسطوره­اي آنان. مقاله حاضر، به مواردي چند ازاسطوره­ هاي ملي در اشعار حافظ و شفيعي مي­پردازدو ديد اين دو شاعر را نسبت به اسطوره ­ها بررسي مي­كند تا نموداري باشد بر اين واقعيت كه شاعران در هر دوره­اي براي اسطوره ­هاي ملي زمان و مكان نمي­شناسند و از اين پشتوانه­ هاي غني قومي بهره ­مي­برند و بنا به شرايط خاص اجتماعي هر زماني، نحوه­ ي ديد و شيوه­ ي كاربردشان از اسطوره ­هاي ملي متفاوت مي­سازند.

this article has no abstract