اثربخشي روان‌درمان مبتني‌بر پذيرش و تعهد بر عملكرد جنسي، احساس گناه جنسي، كم‌رويي جنسي وجرات‌ورزي جنسي زنان مبتلا به اختلالات جنسي

هدف پژوهش حاضر، تعيين  ميزان اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر عملكرد جنسي، احساس گناه جنسي، كم‌رويي جنسي و جرات‌ورزي جنسي زنان مبتلا به اختلالات جنسي شهرستان سنقر بود. نمونه پژوهش شامل 30 زن بود كه به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 15 نفر) جايگزين شدند . روش پژوهش، نيمه آزمايشي و از طرح پيش‌آزمونپس‌آزمون و مرحله پيگيري  بود. ابتدا همه آزمودني‌ها به پرسشنامه‌هاي عملكرد جنسي (روزن و همكاران، 2000)، احساس گناه جنسي (موشر، 1998)، كم‌رويي جنسي (ون لانكواند و همكاران، 2008) و جرات‌ورزي جنسي (هالبرت، 1991) پاسخ دادند و سپس درمان مبتني بر پذيرش و تعهد براي گروه آزمايش در 10 جلسه  45 دقيقه اي اجرا شد، اما براي گروه كنترل هيچ‌گونه مداخله درماني به‌كار گرفته نشد وپس از سه ماه مرحله پيگيري انجام شد. براي تحليل داده‌ها از روش‌ تحليل كوواريانس چند متغيره وتحليل كواريانس تك متغيره استفاده شد. نتايج نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر بهبود عملكرد جنسي، احساس گناه جنسي، كم‌رويي جنسي و جرات‌ورزي جنسي زنان مؤثر بودواين نتيجه در مرحله پيگيري نيز تداوم داشت.