تبيين نقش فضيلت سازماني در ارتقاي اعتماد سازماني در سازمان‌هاي دولتي اخلاق محور

زمينه: ارتباط بين فضيلت، عملكرد فردي و سازماني بخش قابل توجهي از مطالعات مثبت گراي سازماني را در بر مي‌گيرد. هدف پژوهش كنوني، بررسي رابطه بين فضيلت‌سازماني و اعتمادسازماني در يك سازمان دولتي بود. روش: روش پژوهش توصيفي همبستگي، جامعه آماري پژوهش شامل كليه كاركنان يك سازمان دولتي اخلاق محور بوده كه از ميان آنها با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده 127 نفر انتخاب و در نهايت 125 پرسشنامه تحليل شده است. ابزار پژوهش شامل مقياس فضيلت سازماني و اعتماد سازماني بود، كه پس از محاسبه روايي و پايايي آنها، مورد استفاده قرار گرفتند. تحليل داده‌ها بوسيه آزمون تي تك نمونه‌اي، هبستگي پيرسون و مدل‌سازي معادلات ساختاري انجام گرديد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد ميانگين ابعاد اعتمادسازماني در سازمان مورد مطالعه به‌جز در بعد درستكاري، بالاتر از حد كفايت قابل قبول مي باشد، سازمان مورد مطالعه سازماني فضيلت‌گرا نبوده است، بين ابعاد اعتمادسازماني با فضيلت ‌سازماني، به‌جز در بعد (همبستگي با بخشش‌)، رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. نتيجه‌گيري: سرانجام فضيلت‌سازماني پيش‌بيني‌كننده مثبت و معنادار اعتمادسازماني مي‌باشد. يافته‌هاي اين پژوهش مي‌تواند در حركت سازمان‌ها به سمت فضيلت‌گرايي نقش ايفا نمايد.