رويارويي سنايي و حافظ با جريان تصوف

در اين پژوهش تلاش شده است كه تشابهات و تفاوت‌هاي رويكرد سنايي و حافظ در زندگي، شعر و نگرش صوفيانه بررسي شود؛ در اصل «تصوف» متغير مستقل، و نحوه مواجهه سنايي و حافظ با آن متغير وابسته اين تحقيق را تشكيل مي‌دهد. روح عرفان و معنويت برخاسته از تجربه‌هاي معنوي در زندگي و آثار هر دو شاعر متجلي است اما گواه صادقي بر انتساب هيچ يك به فرقه‌ها و سلسله‌هاي رسمي صوفيه يافت نشده و طريقت صوفيانه آن‌ها فردمحور و مختص به خود آنان بوده و آنان را از ساير اشكال حيات اجتماعي نظير شاعري و... دور نمي‌كرده است. از محتواي شعر و شيوه زندگي آزادانه آن‌ها نيز مي‌توان تمايل به روح و پيام ملامتيه و قلندريه را دريافت كرد. سنايي پيش قراول ورود به موضوعات عرفاني در شعر است و حضور شاعرانه او سبب تحولي در فضاي ادبيات فارسي از لحاظ فرم و محتوا شده است.