سبكهاي دلبستگي و نشانه هاي افسردگي: نقش واسطه اي نشخوار فكري

اهداف هدف پژوهش حاضر تبيين نقش واسطه‌اي نشخوار فكري در رابطه ميان سبك‌هاي دلبستگي و نشانه‌هاي افسردگي است. مواد و روش ها اين پژوهش، تحقيقي پس‌رويدادي با طرح علّي است. ۱۷۵ نفر از دانشجويان ايراني به عنوان نمونه به پرسش‌نامه‌هاي افسردگي بك- نسخه دوم، مقياس پاسخ نشخواري و پرسش‌نامه دلبستگي بزرگ‌سالان پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي تحليل واريانس، رگرسيون، تحليل ميانجي و نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ تجزيه‌وتحليل شدند. يافته ها نتايج نشان داد جهت‌گيري دلبستگي با نشخوار فكري (P 0/001) و افسردگي (P 0/0005) مرتبط است. شاخص اجتناب سيستم دلبستگي با در فكر فرورفتن نشخواري ارتباط معناداري دارد (P 0/002). همچنين نتايج پژوهش حاضر از ميانجيگري در فكر فرورفتن نشخواري در رابطه بين شاخص اجتناب دلبستگي و نشانه‌هاي افسردگي حمايت كرد (P 0/0005). نتيجه گيري مؤلفه در فكر فرورفتن نشخوار فكري در رابطه ميان شاخص اجتناب دلبستگي و نشانه‌هاي افسردگي ميانجيگري مي‌كند. يافته‌هاي اين پژوهش بر نقش رابطه بين مراقبان و كودك در شكل‌گيري نشخوار فكري و افسردگي تأكيد مي‌كند. همچنين براي جلوگيري از ايجاد اين سازه ناكارآمد برنامه‌هاي پيشگيرانه‌اي را پيشنهاد مي‌كند.