تحليل الگوي توسعه‌ي كالبدي-فضايي شهري از منظر توسعه‌ي پايدار (مطالعه‌ي موردي: شهر كاشان)

يكي از موضوعات حياتي قرن بيست و يكم در ارتباط با پايداري شهر، الگوي رشد شهري است و امروزه اكثر محققان معتقدند ارتباط معنا داري ميان الگوي توسعه ي كالبدي شهر (فرم شهر) و پايداري شهري وجود دارد؛ بنابراين ازآنجاكه سامان دهي كالبد شهرها بر اساس چارچوب توسعه ي پايدار امري ضروري است؛ لذا هدف اصلي پژوهش شناخت الگوي توسعه ي كالبدي فضايي شهر كاشان و ميزان انطباق آن با الگوي توسعه ي پايدار است. نوع پژوهش ازنظر هدف، كاربردي و ازنظر شيوه ي انجام، توصيفي تحليلي است و تلاش بر آن است با درنظر گرفتن شاخص هاي جمعيـت، مساحت، سرانه و تراكم، در چارچوب مدل هاي كمي همچون درجه ي توزيع متعادل شامل (مدل آنتروپي شانون، ضريب جيني)، درجه ي تجمع (شامل ضريب موران) و مدل هلدرن به اين پرسش پاسخ داده شود كه: الف) آيا رشد فيزيكي شهر كاشان طي سه و نيم دهه ي اخير (سال هاي 1355 تا 1390) از الگوي توسعه ي پايدار تبعيت نموده است؟ نتايج حاصل از بررسي الگوي فيزيكي شهر كاشان با مدل هاي سنجش فرم شهري نشان مي دهد ضمن توزيع نابرابر و نامتعادل جمعيت در سطح شهر و عدم هماهنگي آن با توسعه ي فيزيكي طي دهه هاي اخير، الگوي رشد كالبدي - فضايي شهر كاشان از الگوي پراكنده ي شهري تبعيت نموده كه به دنبال آن پيامدهاي منفي رشد پراكنده را براي شهر كاشان به وجود آورده؛ لذا نيازمنـد به كارگيري راهبردهاي رشد هوشمند است.