توسعه چارچوب خط‌مشي‌گذاري در بانكداري الكترونيك

به دليل پويايي بالاي بانكداري الكترونيك، تغييرات مداوم كسب‌‌وكارهاي وابسته به بانك، و ظهور فناوري‌هاي دگرگون‌كننده خط‌مشي‌گذاري در اين حوزه با چالش‌هاي متعدد روبه‌رو شده و بهره‌گيري از مدل‌هاي رايج خط‌مشي‌گذاري را دشوار كرده است. از آنجا كه خط‌مشي‌گذاري به فرهنگ عمومي جامعه و ساختارهاي اجرايي كشور و ذي‌نفعان متعدد داخلي وابستگي فراوان دارد هدف از اين پژوهش ارائه چارچوبي براي خط‌مشي‌گذاري در بانكداري الكترونيك با لحاظ كردن همه ملاحظات و شرايط يادشده بود. روش تحقيق كيفي و به طور مشخص فراتركيب بود. بدين منظور ابتدا همه مدل‌هاي رايج خط‌مشي‌گذاري در متون و پيشينه خط‌مشي‌گذاري شناسايي شد تا از طريق تجزيه مدل‌هاي گذشته به اجزاي آن‌ها و تركيب آن‌ها يك چارچوب توسعه‌يافته جديد خلق شود. بر اين اساس از بين بيست و شش مدل بررسي‌شده پنج مدل آشفته، سيستمي، فرايندي، سيگنال‌هاي ضعيف، و نظريه بازي‌ها با توجه به معيارهايي مانند عدم‌قطعيت، عدم‌جامعيت موضوع، عدم‌يكپارچگي بازيگران، رويكرد خارج به داخل انتخاب شد. سپس، با استفاده از تجزيه اجزاي اين مدل‌ها و تركيب اجزا به روش كدگذاري باز، چارچوب نهايي خط‌مشي‌گذاري براي بانكداري الكترونيكي ارائه شد.