وضعيت پتاسيم در خاك‌هاي تحت كشت گندم و ارتباط آن با پتاسيم دانه در منطقه داراب، جنوب شرقي استان فارس

وضعيت شكل هاي پتاسيم خاك و ارتباط آن با مقدار پتاسيم دانه گندم در زمان برداشت مي تواند در مديريت حاصلخيزي اين عنصر مهم باشد. بدين منظور تعداد ۴۰ نمونه خاك سطحي (عمق 200 سانتي متر) و زيرسطحي (عمق ۴۰۲۰ سانتي متر) و همچنين نمونه هاي دانه هاي گندم از مزارع شهرستان داراب كه تحت كشت گندم بودند در خردادماه ۱۳۹۳ به صورت تصادفي برداشته شد. سپس ويژگي هاي مختلف فيزيكي و شيميايي و شكل هاي مختلف پتاسيم شامل محلول، تبادلي و غيرتبادلي و همچنين مقدار پتاسيم دانه گندم اندازه گيري گرديد. نتايج نشان داد كه پتاسيم محلول، تبادلي و غيرتبادلي در خاك هاي مورد مطالعه به ترتيب در دامنه ۷۰۱۵، ۴۴۳۹۱ و ۱۱۸۲۳۹۶ ميلي گرم بر كيلوگرم بودند. ارتباط معني داري بين شكل هاي پتاسيم خاك و مقدار رس، كربنات كلسيم و ظرفيت تبادل كاتيوني به دست آمد. اگرچه انتظار مي رود كه در مرحله پاياني رشد گندم مقدار پتاسيم به سهولت قابل استفاده خاك (پتاسيم محلول و تبادلي) كم باشد، اما اغلب خاك هاي مورد مطالعه داراي مقدار كافي پتاسيم بودند. همچنين ارتباط مثبت و معني دار بين شكل هاي مختلف پتاسيم، نشان از به تعادل رسيدن مجدد شكل هاي پتاسيم در زمان برداشت گندم داشت. اگرچه ارتباط معني داري بين مقدار پتاسيم دانه گندم و شكل هاي پتاسيم خاك به دست نيامد اما براي خاك هاي بافت ريز (رس gt;۳۰ درصد) نشان داده شد كه مقدار پتاسيم دانه با پتاسيم تبادلي خاك و درصد رس همبستگي مثبت و معني داري دارد. اين بدان معني است كه براي خاك هاي سنگين، استات آمونيم مي تواند عصاره گير مناسبي جهت تخمين وضعيت پتاسيم خاك و مقدار پتاسيم قابل استفاده گياه در منطقه مورد مطالعه باشد.