بررسي ادب اعتراض در جريان شعري سمبوليسم اجتماعي

جريان شعر «سمبوليسم اجتماعي» گسترده ­ترين و معروف­ ترين جريان شعر معاصر است كه سهم مهمي در تاريخ ادبيات معاصر دارد. نامدارترين شاعران معاصر، پيرو اين جريان بودند، اشعار برجسته­ اي از آنها ماندگار شده كه جزو درخشان­ترين اشعار شعر معاصر مي­ باشد. بارزترين ويژگي اين جريان، پيوند معنادار شعر با اجتماع است به گونه ­اي كه مي­توان گفت شعر شاعران، انعكاس مسائل جامعه است. يكي از مؤلفه ­هاي شعر اجتماعي كه در اين جريان بسيار به آن توجه شده، شعر«اعتراض» است. از آنجا كه خاصيت شعر اجتماعي اعتراض و انتقاد است و از آنجا كه شرايط اجتماعي اين دوره نامساعد است، شاعران پيوسته در واكنش به مسائل جامعه معترض هستند. در اين مقاله نمونه­ هاي شعر اعتراضي در شعر شاعران برجسته­ ي­ اين جريان ازجمله نيما يوشيج، احمد شاملو، اخوان ثالث، فروغ فرخزاد، حميد مصدق بررسي شده است. نتايج بررسي بيانگر اين است كه استبداد و نا به ­ساماني شرايط اجتماعي دليل اصلي شعر اعتراضي شاعران است. مهم­ترين اعتراض­ ها نيز در مورد فقر، فاصله­ ي طبقاتي، بي ­عدالتي و نابرابري ارزش­ ها، استبداد و استعمار است.