آموزه‌هايي از معماري سنتي براي آينده معماري انرژي كارا در كشور؛ مطالعه موردي: شهر يزد

اهداف: هدف اين پژوهش، بررسي راهكارهايي براي حفظ منابع انرژي براي نسل‌هاي آينده، ايجاد فرهنگ مناسب مصرف و توزيع عادلانه انرژي، مديريت توليد، انتقال و توزيع و صرفه‌جويي در هزينه‌ها، كاهش آلاينده‌هاي زيست‌محيطي، افزايش ثروت ملي در نتيجه كاهش يارانه‌هاي مستقيم سوخت است. روش‌ها: اين پژوهش بر مبناي روش تحقيق كاربردي است و داده‌ها در طول سفر پژوهشي به شهر تاريخي يزد در ارديبهشت ۱۳۹۵ جمع‌آوري ‌شده است. اين داده‌ها شامل مشاهدات عيني، تحقيق در كتابخانه‌هاي محلي و مصاحبه با دانشگاهيان محلي و گفت‌وگو با اساتيد مربوطه، براي بررسي چگونگي بهينه‌سازي مصرف انرژي در مسكن و چگونگي تامين آسايش و رضايتمندي ساكنان از طريق معماري پايدار بود. با توجه به تحليل شرايط شهر يزد تعداد سه نمونه انتخابي شدند: خانه رسوليان، خانه لاري‌ها، خانه گلشن. موارد مطالعاتي با استفاده از فناوري‌هاي نوين و با بهره‌گيري از روش توصيفي تدوين شده است. يافته‌ها: مهم‌ترين آموزه‌هاي قابل يادگيري از معماري سنتي يزد عبارتند از اصول: جهت‌گيري، بافت متراكم، معابر ارگانيك و سرپوشيده، بادگير، قنات، فرم بنا، فرورفتن در دل خاك، درون‌گرايي، حياط مركزي و غيره. نتيجه‌گيري: براساس پژوهش انجام‌شده مي‌توان به‌صراحت تاكيد كرد كه معماري سنتي يكي از آثار ارزشمند و بسيار فاخر در توجه به ارزش‌هاي اقليمي در طراحي ساختمان است، از اين رو شامل آموزه‌هايي است كه مي‌توانند در معماري معاصر به كار گرفته شوند.