عوامل موثر بر اقدامات پيشگيرانه پليس راهنمايي و رانندگي تهران بزرگ در تحقق حقوق شهروندي

با گذشت زمان و تكامل انسان، علوم نيز تكامل مي­يابند. علم حقوق كه علم تنظيم روابط انسانهاست، از اين قاعده مستثني نيست. شايد زماني سخن از حقوق شهروندي و قوانين و مقررات راهنمايي و رانندگي امري بي معنا بود، اما امروزه اقدامات پيشگيرانه پليس راهنمايي و رانندگي معرف اختيارات و صلاحديدهاي دولت مردان در حوزه موضوع برقراري نظم و امنيت عمومي است، كه براي تحقق شايسته اين هدف و جلوگيري از سوء استفاده ­ها يا يك جانبه­گري­هاي قدرت محور، بر چند جانبه ­گري­هاي شهروند محور، تأكيد مي­شود. هدف از اين پژوهش بررسي عوامل موثر بر اقدامات پيشگيرانه مؤثر پليس راهنمايي و رانندگي تهران بزرگ در تحقق حقوق شهروندي است. توجه به عوامل محيطي، عوامل تقنيني، آموزش و... از جمله موارد مدنظر اين تحقيق است. در بخش­هاي مختلف از اصول و مواد قانوني مرتبط استفاده شده است. تحقيق حاضر با استفاده از روش تحليلي – توصيفي انجام شده و براي جمع آوري داده­ها، از ابزارهاي اسناد و مدارك موجود و مصاحبه با شهروندان تهراني و كارشناسان حوزة مورد مطالعه استفاده شده است. از مهمترين نتايج اين تحقيق مي­توان به اهميت نقش آموزش و فرهنگ سازي در تحقق حقوق شهروندي، رضايت از وضعيت نظارت و كنترل تخلفات رانندگي توسط پليس، ابهامات قانوني در بخش­هاي مختلف به ويژه اعتبارات و وظايف سازمانها، عدم هماهنگي سازمان ها و نهادهاي مسئول، اشاره نمود.