تأثير آب مغناطيسي بر برخي از پارامترهاي رشدي و بيوشيميايي در گياه كدو خورشتي تحت سميت علف‌كش تريفلورالين

به منظور بررسي تأثير تريفلورالين و نقش آب مغناطيسي بر فعاليت آنزيمي ‌و ميزان پرولين و تنظيم كننده‌هاي رشد جيبرلين (GA3) و سيتوكينين (6 بنزيل آمينوپورين) در گياه كدو‌خورشتي (Cucurbita pepo L.) واريته شيراز هيبريد اف1 آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كرت‌هاي كاملاً تصادفي با 4 سطح غلظت علف‌كش تريفلورالين (0، 5، 15 و 25 پي‌پي‌ام) و دو نوع آب آبياري (آب مغناطيسي و آب مقطر) در 3 تكرار در دانشگاه اروميه در سال 1395 انجام گرفت. گياهان تيمار با محلول غذايي هوگلند تغيير يافته در اتاقك رشد با دماي شبانه روزي 30:18 درجه سانتي گراد، رطوبت نسبي 70 تا 80 درصد و دوره نوري 16:8 ساعت (روز:شب) طي طول دوره رشد 5 هفته‌اي قرار گرفتند. تأثير آب مغناطيسي و تريفلورالين بر آنزيم اورنيتين‌آمينوترانسفراز (OAT)، پرولين‌دهيدروژناز (PDH) و پرولين ريشه و بخش هوايي و جيبرلين و سيتوكينين در سطح احتمال 0.01 معني‌دار بود. با مصرف آب مغناطيسي، آنزيم OAT و پرولين ريشه و بخش هوايي و سيتوكينين و جيبرلين به طور معني‌دار افزايش يافت؛ در حالي كه آنزيم PDH ريشه و بخش هوايي با استفاده از آب مغناطيسي كاهش معني‌داري نشان داد. با افزايش غلظت تريفلورالين، محتواي پرولين و آنزيم OAT افزايش و ميزان جيبرلين و سيتوكينين و همچنين فعاليت آنزيم PDH كاهش يافت. به طور كلي مي‌توان گفت شرايط بيوشيميايي و رشدي گياهان كدو تحت سميت علف‌كش تريفلورالين با استفاده از آب مغناطيسي بهبود يافت.