مدل مفهومي حكمراني مبتني بر منظومه فكري جان راجرز كامونز

Conceptual Model of Governance Based on John Rogers Commons' Intellectual System

هدف اصلي اين پژوهش، يافتن چارچوب مفهومي حكمراني بر اساس رويكرد اقتصاد نهادي، با تاكيد بر نظرهاي جان كامونز است. در اين پژوهش، از رويكرد كيفي و روش پژوهش گروه كانوني استفاده مي شود. طبق نظر كامونز، ما ابتدا با تضاد منافع بين افراد، گروه ها، و سازمان ها مواجه هستيم، كه اين مواجهه ناشي از مسئله كميابي منابع است. سپس، كنش جمعي براي غلبه بر تضادها شكل مي گيرد؛ پس از آن مذاكره، مبادله، و چانه زني جمعي به وجود مي آيد؛ و در نهايت به قواعد كاري منجر مي شود تا انسانها به يك نتيجه عملي براي زندگي و كار در كنار يكديگر و به يك توافق همراه با نظم، امنيت خاطر، و منزلت دست يابند. با بكارگيري انديشه هاي كامونز در تصميم گيري و سياستگذاري مي توان گام هاي موثري به سوي استقرار حكمراني شايسته برداشت. وي راهكار اصلي سامان يابي امور جامعه را قواعد كاري مي داند، اما آن گونه از قواعد كاري كه در چارچوب دموكراسي جمعي تدوين شود. نظم و قاعده نميتواند اجرايي شود و پايدار بماند، مگر اينكه نظر همه طرف ها و ذينفعان در شرايط برابر شنيده شود. دموكراسي جمعي (دوسويه)، به عنوان يك روش حكمراني، دستيابي به اين هدف را تسهيل مي كند.

The main purpose of this paper is to explore the conceptual framework of governance based on the institutional economic approach emphasizing the views of John Rogers Commons. To this end, as a qualitative approach, the focus group of the research method was applied. According to Commons, we first encounter a conflict of interest between individuals, groups, and organizations, which is itself due to the scarcity of resources. Then, collective action is formed to overcome such contradictions. In view of that, there is negotiation, exchange, and collective bargaining that ultimately lead to working rules among human beings to come to a practical result as to live and work together under an agreement that engenders order, security, and dignity. Commons considers working rules as a major means for organizing society's affairs; however, such working rules are formed and developed within the framework of collective democracy. Order and rules cannot be enforced and sustained unless the views and the voice of all parties and stakeholders are heard on an equal basis. Collective democracy as a method of governance facilitates the achievement of such a goal.